ชักศึกเข้าบ้าน

ลมพัดแผ่ว เบาเบาในสายตา

บ้านเรือนเคยสงบ มลายลงช้าๆ

เธอพาเขามา พาไฟเข้ามาเผา

คนที่เคยอยู่ด้วยกัน กลายเป็นเงา

ชักศึกเข้าบ้าน เธอรู้ไหม

เผาใจฉัน เหลือเพียงเถ้าไฟ

ชักศึกเข้าบ้าน มองฟ้าก็ไกล

ไม่มีแสง ไม่มีใคร ไม่มีอะไร

ลมหนาวสะท้าน ผ่านใจที่ร้าวราน

รอยยิ้มของเขา แทนคำว่ารักจาง

เธอเลือกเขา ทิ้งฉันไปไกล

บ้านที่เคยเป็นบ้าน กลายเป็นฝันไป

ชักศึกเข้าบ้าน เธอรู้ไหม

เผาใจฉัน เหลือเพียงเถ้าไฟ

ชักศึกเข้าบ้าน มองฟ้าก็ไกล

ไม่มีแสง ไม่มีใคร ไม่มีอะไร

เสียงน้ำตา ไหลลงตามพื้นดิน

ใจที่เคยร่มเย็น กลับจมในห้วงสิ้น

เธอหันหลังให้ฉัน ทิ้งไว้กับความฝัน

แผลในใจนี้ลึก ไม่มีวันหายทัน

ชักศึกเข้าบ้าน เธอรู้ไหม

เผาใจฉัน เหลือเพียงเถ้าไฟ

ชักศึกเข้าบ้าน มองฟ้าก็ไกล

ไม่มีแสง ไม่มีใคร ไม่มีอะไร

เงาไฟยังลุก ในใจที่มอดไหม้

บ้านที่เคยอุ่น กลับเย็นจนว่างเปล่า

เสียงเธอในความจำ ยิ่งทำให้ปวดร้าว

ไม่มีวันกลับ ไม่มีวันเหมือนเก่า