Bredzą „Będzie lepiej, świat stanie się eko”,

To czemu prąd droższy, a ciepło jakby mleko?

Zamknęli kopalnie, węgiel to grzech,

A w Norwegii ropa – tam zyski, tu pech!?

Zielony Ład,... przyszłości szept,

Rowerem na księżyc,... oto ich koncept.

Wiatraki w polu, słońce ledwo świeci,

W domu zimno, to nic że marzną dzieci.

Sprzedajne zielone ludziki ciemnotę wciskają,

Za zielone banknoty wciąż pieśni śpiewają .

„To dla planety, dla dobra nas wszystkich!”

A sami rączki zacierają, zielone inkasują.

Zielony Ład,... przyszłości szept,

Rowerem na księżyc,... oto ich koncept.

Wiatraki w polu, słońce ledwo świeci,

W domu zimno, to nic że marzną dzieci.

Samochód elektryczny? Cóż za cud techniki,

Za ładowarkę już płacą frajerzy zwykli.

Sprzedajne ludziki śpiewają w zachwycie,

Za zielone banknoty oddadzą życie.

Zielony Ład,... przyszłości szept,

Rowerem na księżyc,... oto ich koncept.

Wiatraki w polu, słońce ledwo świeci,

W domu zimno, to nic że marzną dzieci.

A ci na trybunach wciąż biją w ten bęben,

Za granty, za stołki, za stołeczny etat pewien.

„Zielony to kolor nadziei i miłości!”

A kto im wierzy, za grosz nie ma mądrości.

Zielony ład,... przyszłości szept,

Rowerem na księżyc – oto ich koncept.

Wiatraki w polu, słońce ledwo świeci,

W domu zimno, to nic że marzną dzieci.

Krowy przestaną puszczać bąki,

Chleb z robaków, o! To rarytasy!

Świat bez plastiku, bez gazu i ropy,

Te ich wille w Alpach to niby za co są?.

W mediach chór pieśni, że to nowa era,

Sponsorzy z kieszeni sypią dolarami teraz.

„Pisz, że to zbawienie, załatw sprawę ładnie,

Dopóki lud nie zorientuje się, kto kradnie.”

Zielony Ład,... przyszłości szept,

Rowerem na księżyc,... oto ich koncept.

Wiatraki w polu, słońce ledwo świeci,

W domu zimno, to nic że marzną dzieci.

Oto pieśń o Ładzie, co miał świat ratować,

A w kieszeniach innych zaczął procentować.

Za zielonym lustrem widok jest dość smutny,

Ktoś żyje jak król i wszystko w dupie ma.

Nie wiem, czy tą zimę w spokoju przeżyjemy,

chyba raczej w długach utoniemy.