/// *** ///

[Intro — upright piano alone, sparse, warm,
acoustic guitar joins softly,
84 BPM, G minor,
establishing intimate late-night atmosphere,
16 bars instrumental]

[Verse 1]
[male, warm and slightly amused, close mic, breath audible]
— Pamiętasz tę ławkę? Tę na rynku, gdzie był nasz start?

[female, tender, smiling in the voice]
— Tę, gdzie nasze małe miasto traktowało nas jak żart.

[male, self-aware, gently ironic]
— Ty zawsze taki Leszcz, trochę gubisz się w tym...

[female, quick, playful — cutting in]
— A ty, Płotko, od razu wchodzisz ostro w każdy rym.

[male, softening, genuine]
— Ale znasz mnie na wylot — każdy mój ton i gest...

[both, overlapping, completing each other's sentence]
— Bo jesteśmy jak zapis — wersji demo...

[female, laughing softly — then catching herself]
— Raczej pro...

[male, wounded mock-offence]
— Jak mogłeś? No... wiesz...

[4-bar piano breath between sections]

[Verse 2]
[male, quieter now, more honest]
— Znam twoje „zaraz wrócę" i to, że chcesz uciec gdzieś...

[female, resigned but loving]
— A ty i tak odczytasz każde „mam dość"
i za mną będziesz leźć.

[male, spoken almost — close mic whisper]
— Czasem cisza między nami mówi więcej niż krzyk...

[female, completing, eyes meeting]
— Bo wiemy, gdzie zaboli — kiedy między nami zgrzyt.

[Pre-Chorus — violin enters, single sustained note]
[male, building restraint]
— Mam już dość tych ulic i tych samych dni,
Tych spojrzeń ludzi i pytań: „Czy Wy..."

[female, joining in unison on last line]
— Mówimy „to koniec!" — trzask drzwi, jakby świat nam znikł...

[both, together, quietly devastating]
— A potem cisza…
i brak ciebie boli bardziej niż krzyk.

[CHORUS — strings bloom, electronic pulse enters,
voices a third apart in harmony]

[male lead, female harmony above]
Mam gdzieś to, że nazywasz mnie „Leszczem",
I tak w swych myślach Cię pieszczę,
I ciągle chcę jeszcze,
Odczuwam wciąż dreszcze… dreszcze…

[female lead, male drops to harmony below]
Ja słodka idiotka, maleńka jak „Płotka",
W swych ruchach tak wiotka,
Tak słodka… wiem — słodka…
Zalotna, naiwna… decyzyjnie dziwna…
Odczuwam też dreszcze —
lecz czy chcę jeszcze?

[4-bar instrumental breath — piano and violin,
the question hanging in the air]

[Verse 3]
[male, restless energy, tempo feeling tighter]
— To miasto nas trzyma jak zapętlony loop,
Te same miejsca, ten sam nocny klub.

[female, dreamy but resigned]
— Niby chcę uciec, gdzieś poza to… gdzieś w dal…

[male, honest, almost ashamed of how true it is]
— Ale i tak wracam… bo Ty to mój stały plan.

[Verse 4]
[female, playful then suddenly serious]
— Wiesz, że to już więcej niż tylko love i vibe,
Trochę chaos, trochę spokój, trochę „zostań, daj znak".

[male, dry smile audible in voice]
— Nie jesteśmy idealni — mamy pęknięć sto...

[both, together, with genuine warmth]
— Ale razem to składamy…
i to działa — choć nie pro.

[Pre-Chorus — strings fuller, emotional pressure rising]
[female, voice cracking slightly on first line]
— Znowu cisza między nami…
„cześć" zamienisz w smutne „pa"...

[male, urgent, this matters]
— To „pa" może wszystko zmienić —
ja traktuję je jak znak.

[female, both voices rising]
— Tak krążymy po tym mieście,
choć mówimy „mam Cię dość"...

[both, full chest, the truth finally spoken]
— Lecz wystarczy to spojrzenie…
i już wiesz, że to jest coś.

[Bridge — strings swell, piano fuller,
upright bass more prominent,
emotional peak approaching]

[male, stripped bare, no irony left]
— Nie umiemy już bez siebie —
ucząc się nawzajem wciąż...

[female, voice breaking on second line — preserved]
— Świat bez Ciebie nie ma sensu,
jest jak pusty, obcy ląd.

[male, building, certain]
— Więc wracamy — poszarpani,
zagubieni w świecie swym...

[both, full unison, the resolution arrived]
— Razem w jutro gdzieś pójdziemy…
i zaczniemy znów od „My".

[4-bar silence — just piano, one note per bar,
heartbeat slowing before the final statement]

[FINAL CHORUS — full band, key lifts to G major,
strings soaring, electronic pulse warmer,
voices fully open, no restraint]

[male lead, female harmony a third above — fuller than before]
Mam gdzieś to, że nazywasz mnie „Leszczem",
I tak w swych myślach Cię pieszczę,
I ciągle chcę jeszcze,
Odczuwam wciąż dreszcze… dreszcze…

[female lead, male in full harmony below]
Ja słodka idiotka, maleńka jak „Płotka",
W swych ruchach tak wiotka,
Tak słodka… wiem — słodka…
Zalotna, naiwna… decyzyjnie dziwna…
Odczuwam też dreszcze —

[both voices together, unison, the answer finally yes]
— I wiesz co — chcę jeszcze!
Jeszcze!

[Outro — 24 bars]
[piano returns to opening sparse motif,
acoustic guitar fingerpicking,
violin plays a single melodic line above,
both voices hum the chorus melody together
without words — just sound,
just the two of them,
no more explaining,
no more irony,
just the hum of two people
who have stopped pretending
they don't need each other,
instruments fade one by one,
last sound: upright piano,
three notes,
the same three notes
as the very first bars of the intro]