Dotknę tego co nieosiągalne

Znieruchomieje z wrażenia

Wyraże wszystkie swoje emocje

a potem zamknę się szczelnie

By nic nie mogło mnie zranić

Schowam się w świetle pod skórą

Zbuduję w ciszy nowy dom

W oczach będę mieć burzę i spokój

a w sercu zagubiony ląd

Jeśli krzyknę to tylko szeptem

potem zniknę w sobie

Nie poddam się

Nie złamie

choć wszystko drży pod stopą moich wrażeń

Przejdę przez ogień zapomnienia

Zostawię ślady których nie zna czas

Zasieje pytania w pustych przestrzeniach

i pozwolę żeby milczenie dało mi znak

Otulę się echem starych modlitw

Z nieba ukradnę płatek snu

Będę drżeć lecz się nie ulęknę

Wyrzeźbię siebie z nowego tchu

Schowam się w świetle pod skórą

Zbuduję w ciszy nowy dom

W oczach będę mieć burze i spokój

a w sercu zagubiony ląd

Jeśli krzyknę to tylko szeptem

Jeśli zniknę to sobie

Nie poddam się

Nie złamie

choć wszystko drży pod stopą

moich wrażeń

Zamknięta a jednak otwarta

Na to co między światami

Na to co nie ma imienia

A jednak przemawia luzami

Dotknęłam końca

znalazłam początek

tam gdzie nic nie sięga

ja rosnę