Świta jak co dzień – nuta w nutę
cisza odbija echo wspomnień
niebo za oknem mgłą zasnute
a dzień się budzi, choć wciąż chłodny

Zima w nokturnach gra bez końca
melodia krąży gdzieś w oddali
szukam w niej światła, szukam słońca
które się dawno już oddali

[Zwrotka 2]
Próbuję w życiu sens odnaleźć
czasem z tą duszą na ramieniu
z wewnętrznym lękiem – co jest dalej
gdy wszystko tonie w zawieszeniu

Minuty ciągną się w milczeniu
jakby czas zgubił swoje ścieżki
a ja stoję gdzieś w pół istnieniu
z ciężarem myśli, trochę ciężkich

[Refren]
I tylko cisza mówi do mnie
choć nie ma słów, rozumiem więcej
gdy noc układa się wygodnie
w snach, które gasną coraz prędzej

Gdzieś między światłem a ciemnością
szukam oddechu, szukam siebie
czy jeszcze zdążę przed wiecznością
odnaleźć spokój właśnie w sobie

[Zwrotka 3]
Sen uciekł nagle w środku nocy
jak myśl samotna obok łóżka
cisza rozlewa się bez mocy
i chłód zakrada się w poduszkach

I choć depresji nikt nie wołał
przyszła nieproszona jak cień
krąży po kątach, w głowie, w słowach
i zabiera kolejny dzień

[Refren]
I tylko cisza mówi do mnie
choć nie ma słów, rozumiem więcej
gdy noc układa się wygodnie
w snach, które gasną coraz prędzej

Gdzieś między światłem a ciemnością
szukam oddechu, szukam siebie
czy jeszcze zdążę przed wiecznością
odnaleźć spokój właśnie w sobie

[Outro]
Świta jak co dzień – nuta w nutę
a ja wciąż słucham tej melodii
czy kiedyś znajdę własną nutę
która mnie z ciszy oswobodzi