แสงไฟนวลบนถนนสุขุมวิท

สีนํ้าเงินจางๆ ที่ปลายฟองเบียร์

เสียงรองเท้ากระทบพื้นปูนเบาๆ

กลิ่นฝนที่เพิ่งซาบนฝาฝากระโปรงรถ

เข็มนาฬิกาหยุดที่เลขสาม

แผ่นเสียงเก่าหมุนวนอยู่ที่เดิม

ควันจางๆ ลอยเหนือกาแฟเย็นชืด

เงาสะท้อนในกระจกดูแปลกตา

รัตติกาลลื่นไหลไปตามทางเลียบ

ท่วงทำนองที่หมุนวนในลมหายใจ

ปล่อยความเหงาให้ละลายในแก้วใส

แค่เพียงเราที่หลงทางในเมืองวน

จังหวะหัวใจเต้นตามจังหวะเบส

ลมพัดผ้าม่านสีขาวริมหน้าต่าง

แสงจากตึกสูงไกลออกไปทุกที

เศษตั๋วหนังในกระเป๋าเสื้อตัวเก่า

ทุกอย่างยังวางอยู่ที่เดิมที่เคยมี

รัตติกาลลื่นไหลไปตามทางเลียบ

ท่วงทำนองที่หมุนวนในลมหายใจ

ปล่อยความเหงาให้ละลายในแก้วใส

แค่เพียงเราที่หลงทางในเมืองวน

จังหวะหัวใจเต้นตามจังหวะเบส

เงียบงันแต่ก้องกังวาน

แสงนีออนกระพริบเป็นจังหวะถี่

ความทรงจำที่ยังเต้นรำในอากาศ

หลับตาลงในความอ้างว้างที่คุ้นเคย

รัตติกาลลื่นไหลไปตามทางเลียบ

ท่วงทำนองที่หมุนวนในลมหายใจ

ปล่อยความเหงาให้ละลายในแก้วใส

แค่เพียงเราที่หลงทางในเมืองวน

จังหวะหัวใจเต้นตามจังหวะเบส