### **„Daj Wieczne Odpoczywanie”**

*(Intro – szept, echo, duszny ambient)*

Ziemia przyjęła ciało,

Ale dusza wciąż krzyczy w ciszy…

Daj jej odpocząć… daj wieczny sen…

*(Zwrotka 1)*

Świece gasną, księżyc płacze nad mogiłą,

Krzyże milczą, lecz sumienie wciąż się wije.

Kiedy serce bije ostatni raz bez echa,

Czy ktoś naprawdę słyszy ten krzyk z głębi człowieka?

Zegar przestał odliczać łzy matki,

Grzechy spadają na duszę jak ciężkie kamyki.

Nie było pożegnania, nie było słów,

Tylko czarne niebo i kruk, co zniknął wśród snów.

*(Refren)*

Daj jej wieczne odpoczywanie,

Niech nie błąka się już w cierpieniu.

Niech znajdzie światło w tej ciemności,

Niech spoczywa — bez lęku, bez gniewu.

Daj jej spokój, daj jej sen,

Niech powróci już do Ciebie… Amen.

*(Zwrotka 2)*

Zostawiła za sobą świat pełen złudzeń,

Ludzi bez twarzy, dusze bez uczuć.

Brat zdradził brata za srebrny cień,

A ona odszedła cicho, jakby nie chciała już nic więcej.

Tu już nie ma bólu, nie ma lęku w oczach,

Tylko pustka w kościele i żałoba w sercach.

A Ty, co czytasz te wersy —

Pomyśl, czy masz duszę czystą, czy też nosisz przeklęte wersety?

*(Refren)*

Daj jej wieczne odpoczywanie,

Niech nie błąka się już w cierpieniu.

Niech znajdzie światło w tej ciemności,

Niech spoczywa — bez lęku, bez gniewu.

Daj jej spokój, daj jej sen,

Niech powróci już do Ciebie… Amen.

*(Bridge – monumentalna perkusja, chóralne tło)*

Nie oceniaj jej — nie Ty jesteś sądem,

Nie wiesz, ile zła uniósł w sobie, milcząc.

Daj jej to, czego nie miała za życia:

Wybaczenie… i drogę do nieskończoności.

*(Finalny Refren – potężna kulminacja, przestrzenny soundscape)*

Daj jej wieczne odpoczywanie,

Niech nie błąka się już w cierpieniu.

Niech znajdzie światło w tej ciemności,

Niech spoczywa — bez lęku, bez gniewu.

Daj jej spokój, daj jej sen,

Niech powróci już do Ciebie… Amen.

*(Outro – echo, cisza, dźwięk zamykanych drzwi)*

Wieczne odpoczywanie…

…racz jej dać, Panie.

---