سُکوتِه لحظه ها برام دِلگیره

به تُو‌ که فکر میکنم نَفَسَم میگیره

دیگه تاریک شده فضایِ خونه

فکر و ذِهنَم با خودش درگیره

میدونم رفتی و تنها موندَم

میدونم تنها شدم جا موندَم

ولی من بخاطرِ داشتَنه تُو

هَمه یه رُویاهامو سوزوندَم

میگذَره‌ روزایِ تَلخ میدونَم

دوباره جون میگیرم میتونَم

میدونم یه روزی از همین روزا

دوباره کِناره تو میمونَم

میدونَم رفتی و تنها موندَم

میدونَم تنها شدم جا موندَم

ولی من بخاطرِ داشتَنه تُو

هَمه یه رُویاهامو سوزوندَم

دیگه هرجا که میرم، تاریک و دلگیره برام

ذُوقه خوندن ندارم، دیگه بی جونه صِدام

تویِ شهر چَرخ میزنم به اُمیده دیدنت،

هَنوزَم تورو میخوام، با تُو دَرگیره نِگام

میدونَم رفتی و تنها موندَم

میدونَم تنها شدم جا موندَم

ولی من بخاطرِ داشتَنه تُو

هَمه یه رُویاهامو سوزوندَم