มีคู่ครองแต่เหงาใจ

บางครั้งไม่ช่วยอะไร

วันหยุดเขาหยุดสบาย

เรากลับกลายเป็นแบกงาน

ซักผ้า ล้างจานไม่ทำ

เราต้องรับภาระนาน

อยากพูดก็กลัวบาดพลัน

ความสัมพันธ์ยิ่งแหลกไป

นี่หรือคู่ที่ควรเป็น

กลับเหมือนเล่นอยู่ลำพัง

ใจเราร้องถามทุกครั้ง

ทำไมยังต้องทนไป

เมื่อก่อนเคยพึ่งพิงกัน

ทั้งใจกายช่วยแบ่งฝัน

วันนี้เหมือนเลี้ยงลูกชาย

มากกว่าคู่แท้ร่วมทาง

ใจถามว่าควรเปลี่ยนไหม

หรือควรฝืนทนต่อไป

ดีบ้างเลวบ้างคล้ายคลาย

ช่างหนักใจไม่รู้ทาง

[Chorus] (ซ้ำ)

นี่หรือคู่ที่ควรเป็น

กลับเหมือนเล่นอยู่ลำพัง

ใจเราร้องถามทุกครั้ง

ทำไมยังต้องทนไป

หากรักไม่ใช่ที่พิง

ก็เหลือเพียงความเหนื่อยใจ

คู่กันแต่ไร้ความหมาย

สุดท้ายใจต้องหาทาง