ยามเธอยิ้มมา แรกพา ชื่นใจ

เธองามสดใส ดังดอกไม้ แรกบาน

เธอก้าวเบาเบา ทำเอาใจสะท้าน

กิริยาอ่อนหวาน ซาบซ่านดวงใจ

บ้านเจ้าอยู่ไส สิไป ข้ามโขงหาเจ้า

อ้ายฮักสาวลาว ท่าแขก อย่าเมินหนี

คำม่วนบ่อแก้ว ฮักเข้าแล้ว เด้อแม่คนดี

ปากเซใกล้แค่นี้ อ้ายสิตาม ไปหานาง

แม้ภูเขาสูง ยังต้องหยุดมอง

แม่น้ำลำของ ยังต้องอ่อนโยน

ฉันคงยอมแพ้ เหมือนดังต้องมนต์

รักเธอจนล้น เหมือนคน เคยรู้ใจ

มันอยู่ในแววตา ในคำที่เอ่ย

ในรอยยิ้มเคยๆ ที่ทำให้ฝัน

ในกิริยางาม ทุกที่ทุกวัน

สาวลาวคนนั้น งามเกินบรรยาย

เธอเหมือนเทพธิดา ลงมาเดินดิน

ท่วงท่าอ่อนโยน จนใจถวิล

พอเธอเดินผ่าน โลกกะเงียบสิ้น

โดนความงามยุพิน โดนใจจดจำ

สาวลาวคนงาม งามคักแท้

งามดังดอกไม้ งามได้ใจ

สาวงามเมืองลาว คึงามคักหลาย

งามเป็นธรรมชาติ ปานวาดเอาไว้

เป็นสายลมดี ที่พัดผ่านใจ

เป็นสายน้ำใกล้ ที่บ่เคยไกล

สาวลาวคนไค รู้ว่าอ้ายมีใจ

เจ้าสิว่าจังได๋ รับฮักอ้ายแน

ผมเธอพริ้วไหว ยามลมพัดโบก

ทำคนทั้งโลก ต้องหันมามอง

ถ้าได้ฮักกับน้อง บ่ให้เศร้าหมอง

สิถนอมนวลน้อง ดูแล ดวงใจ

เจ้าอยู่บ้านไกล ห้วยทรายหรือไชยบุรี

บอลิคำไซคนดี หรือเจ้าอยู่เวียงจันทน์

ให้เจ้าบอกมา สิตามไป ร่วมทางฝัน

อ้ายบ่าวไทยนั้น ฮักมั่นแต่สาวลาว

สาวลาวคนงาม งามคักแท้

งามดังดอกไม้ งามได้ใจ

สาวงามเมืองลาว คึงามคักหลาย

งามเป็นธรรมชาติ ปานวาดเอาไว้

เป็นสายลมดี ที่พัดผ่านใจ

เป็นสายน้ำใกล้ ที่บ่เคยไกล

สาวลาวคนไค รู้ว่าอ้ายมีใจ

เจ้าสิว่าจังได๋ รับฮักอ้ายแน