Jeśli zgubię drogę…

Znajdź mnie…

Gdy stracę kierunek i stanę bez sił,

Gdy każdy krok będzie prowadził w zły wynik,

Gdy w głowie zamęt i brak mi już dróg,

A każdy następny dzień ciągnie mnie w dół.

Gdy przestanę wierzyć, że jeszcze coś mam,

Gdy wszystko, co było, rozsypie się w pył,

Gdy stanę i nie wiem, czy ruszyć mam dalej,

Czy zostać i patrzeć, jak wszystko się wali.

Jeśli wtedy zobaczysz, że nie ma mnie gdzieś,

Że znikam po cichu i gubię swój sens,

Nie stój i nie czekaj — podejdź i mnie weź,

I pokaż, że jeszcze jest jakiś sens.

Jak kiedyś zabłądzę — proszę, odszukaj mnie,

Gdy zgubię się w sobie i nie będę wiedzieć, gdzie,

Złap mnie za rękę i pokaż mi drogę,

Bo sam już nie widzę, gdzie iść mogę.

Jak kiedyś zabłądzę — nie zostawiaj mnie,

Gdy wszystko się kończy i braknie już sił,

Bądź obok, gdy nie wiem już, kim jestem dziś,

I przypomnij mi, że jeszcze mogę żyć.

Gdy przestanę czuć i zamknę się w sobie,

Gdy każde pytanie zostanie bez słów,

Gdy będę udawać, że wszystko jest dobrze,

A w środku się sypie od wielu już dni.

Gdy każdy poranek zaczyna się źle,

I kończy tak samo — bez żadnych zmian,

Gdy nie mam już siły na kolejny krok,

I stoję bez ruchu, bo nie wiem już jak.

Jeśli wtedy zobaczysz, że nie ma mnie gdzieś,

Że znikam po cichu i gubię swój sens,

Nie stój i nie czekaj — podejdź i mnie weź,

I pokaż, że jeszcze jest jakiś sens.

Jak kiedyś zabłądzę — proszę, odszukaj mnie,

Gdy zgubię się w sobie i nie będę wiedzieć, gdzie,

Złap mnie za rękę i pokaż mi drogę,

Bo sam już nie widzę, gdzie iść mogę.

Jak kiedyś zabłądzę — nie zostawiaj mnie,

Gdy wszystko się kończy i braknie już sił,

Bądź obok, gdy nie wiem już, kim jestem dziś,

I przypomnij mi, że jeszcze mogę żyć.

Jeśli zgubię drogę…

Nie odchodź…

Znajdź mnie…