Αυτό το όμορφο νησί

στο πλάι στις Κυκλάδες

ανθός ευωδιαστός και φωτεινός

στου παραδείσου τις κοιλάδες!

Μια ζωγραφιά με χρώματα

απ' του Αιγαίου την παλέτα

της ομορφιάς καμώματα,

στολίδι με κουφέτα!

Τόσο μικρό σαν μια πνοή

από του πέλαγου τις αύρες

και μείς αξιωθήκαμε εκεί

στιγμές χαράς να ζήσουμε

τον θησαυρό σαν να 'βρες!

Να ανεβώ στο κάστρο μπόρεσα,

Κατσίκα κούπα αγόρασα,

στους ανεμόμυλους τριπλό σεργιάνι,

το απέραντο γαλάζιο έκανα λιμάνι.

Τους θησαυρούς της βρήκαμε

και πλούσιοι γυρίσαμε

απ' της Ελλάδας τούτη τη γωνιά!

Μα ο νους εκεί παντοτινά!

Μες το καθάριο το νερό

της κόκκινης σπηλιάς

μέσα στους βράχους στο στενό

βουτιές δροσιάς και ξενοιασιάς.

Κουτσομύτη και τηγάνι

μακροβούτι έχω κάνει.

Στην κουνούπα φαντασία

η διπλή η παραλία!

Κι ο αέρας σαν θηρίο

μια με λύσσα μια με μπρίο.

Πανηγύρι στο βουνό

μα πνιγμένο στον καπνό.

Τους θησαυρούς της βρήκαμε

και πλούσιοι γυρίσαμε

απ' της Ελλάδας τούτη τη γωνιά!

Μα ο νους εκεί παντοτινά!

Το βράδυ πάλι στα μπαράκια

μέσ' στα πολύχρωμα φωτάκια

μ' άλλη ματιά η χώρα φάνταζε ψηλά

και το καθρέπτισμά της στα νερά

λαμπύριζαν θαρρείς πυγολαμπίδες!

Να μην ξεχνάς ποτέ αυτό που είδες!

Και δεν ήμουνα μόνος μου εκεί

και δεν ήταν η χαρά μισή!

Ήμουν με ανθρώπους που αγαπώ.

Ήμουν μια στάλα από ποτό

γλυκά που όλους μας μεθούσε

και τίποτε άλλο δε ζητούσε

μόνο στην Αστυπάλαια

ζωή σαν πεταλούδας

για λίγο έστω να χαρεί

να δει, να νοιώσει, να τρελαθεί!

Και όταν το δείλι φτάσει

και ομορφιές έχει χορτάσει

ήσυχα να προσγειωθεί

γαλήνια να ξαποστάσει.

Τους θησαυρούς της βρήκαμε

και πλούσιοι γυρίσαμε

απ' της Ελλάδας τούτη τη γωνιά!

Μα ο νους εκεί παντοτινά!