Podjechałem pod sklep i z daleka słyszę,

Znany mi ostry ton, co rozrywa ciszę,

Którego każde słowo powietrze kołysze,

A żadne zdanie nigdy dobrze nie opisze,

Teraz wiem już jak jest źle,

Możesz mnie nazwać desperado,

Lecz ja nie będę tchórzem, o nie,

Bo tak bardzo kocham To żywiołowe tornado,

Możesz na mnie patrzeć krzywo, cały dzień się na mnie boczyć,

Możesz robić miny kwaśne, do wieczora ze mną droczyć,

Ale gdy już słońce zajdzie nie miej tego mi za złe,

Ale gdy już słońce zajdzie przyjdź ogrzać serce te,

Kocham kolor Twoich dzikich oczu,

kocham Twojej twarzy piękne rysy,

Kocham ten Twój ostry temperament,

Twojej sylwetki piękne obrysy,

Nie potrafię bez Ciebie przeżyć dnia,

Dlatego każdym razem składam przyrzeczenie,

Ze spuszczoną głową kwiaty Ci przynoszę,

I z głębi serca swego proszę o przebaczenie,

Możesz na mnie patrzeć krzywo, cały dzień się na mnie boczyć,

Możesz robić miny kwaśne, do wieczora ze mną droczyć,

Ale gdy już słońce zajdzie, nie miej tego mi za złe,

Ale gdy już słońce zajdzie, przyjdź ogrzać serce te,

Ale gdy już słońce zajdzie, nie miej tego mi za złe,

Ale gdy już słońce zajdzie, przyjdź ogrzać serce te,

Możesz na mnie patrzeć krzywo, cały dzień się na mnie boczyć,

Możesz robić miny kwaśne, do wieczora ze mną droczyć,

Ale gdy już słońce zajdzie, nie miej tego mi za złe,

Ale gdy już słońce zajdzie, przyjdź ogrzać serce te,