ครูคนแรกที่รักเราแท้ คือแม่ ผู้ให้กำเนิด

สอนให้เป็นคนดีเลิศ ไม่ตะเลิดไกล

ครูคนที่สองคือพ่อ สอนให้สู้ไม่รู้ถอย

พ่อแม่ท่านคอย สอนให้เราฮึดสู้ รู้ตัวตน

ครูคนที่สามคือครูแท้ ที่โรงเรียนสอนเราอ่าน

บุญคุณครูบาอาจารย์ ขอกราบลงแทบเท้า

ครูคนที่สี่คือเพื่อน ที่สอนให้เราเข้าใจ

มิตรภาพมีน้ำใจ คือเพื่อนแท้ที่หาได้

ครูคนที่ห้าคือคู่ครอง สอนรักแท้ให้เข้าใจ

จับมือเราฝ่าพายุใหญ่ ยามทุกข์ใจ ไม่หนีหาย

ครูคนที่หกคือลูกน้อย สอนเราให้รู้จักให้

รักกอดลูกไว้ ไม่มีใครเทียม เทียบได้

ครูคนที่เจ็ดคือศัตรู ผู้สอนให้รู้จักอภัย

แม้นเขาทำร้ายใจ แต่เรายิ้มได้เสมอไป

สุดท้ายครูที่ยิ่งใหญ่ มิใช่ใคร ตัวเราเอง

ล้มแล้วลุกไม่หวั่นเกรง ครูสุดท้ายคือหัวใจของเรา...