🎵 Ik ben een fiets 💯
Minimalist acoustic with real bicycle sounds as percussion. Soft female vocal (breathy, intimate). Live street ambience: spinning wheel, tapping on spokes and frame, occasional bell ring. No synths or digital drums. Inspired by street performance and storytelling folk. Tempo ~95 BPM. Mood: dreamy, melancholic, gentle.
🎵 Ik ben een fiets 💯
Minimalist acoustic with real bicycle sounds as percussion. Soft female vocal (breathy, intimate). Live street ambience: spinning wheel, tapping on spokes and frame, occasional bell ring. No synths or digital drums. Inspired by street performance and storytelling folk. Tempo ~95 BPM. Mood: dreamy, melancholic, gentle.
Lyrics
Lyrics
Intro – gesproken, fluisterend
Ik ben een fiets, niet jong, niet oud,
Mijn frame is warm, mijn zadel koud.
Ik weet niet wie vandaag zal gaan,
Misschien verdwijn ik… langzaam vergaan.
Mijn wielen draaien zonder plan,
Op zoek naar wie mij sturen kan.
Couplet 1 – Jeroen
Hij heette Jeroen, een man met een plan,
Met schetsen en dromen die niemand bekwam.
We reden door Delft, de lucht was blauw,
Tot hij vergat te kijken — een vuilniswagen, gauw.
Hij brak zijn been, werd stil opgenomen,
En ik werd door vreemden naar de stoep genomen.
Afscheid – 1
Hè jammer...
Tot ziens, mijn vriend, ik ga weer op pad.
Op weg naar dromen, door stad na stad.
Couplet 2 – Aleksei
Hij vond me kapot, bij een paal in de stad,
Een man met een baard, zijn ogen vol daad.
Hij fluisterde zacht: “Живой... ik zie hoop,”
Met vaardige handen en smeer op m’n kop.
Maar de brief kwam later, zijn status was ‘nee’,
Hij vloekte, vertrok — en liet mij mee.
Afscheid – 2
Ach...
Tot ziens, mijn vriend, ik ga weer op pad.
Op weg naar dromen, door stad na stad.
Instrumentale break – geluid van spaken, bel, adem, straat
Refrein 1
Ik ben een fiets, geen mens, geen dier,
Maar ik voel iets, als jij rijdt op mij hier.
Ik draag verhalen, ik rol en ik zwijg,
Tot iemand me stopt… en weer van mij zwijgt.
Couplet 3 – P.K.
Hij kwam van ver, met kleuren in zijn blik,
Een penseel in zijn zak en dromen als muziek.
We reden naar liefde, geen kaart, geen plan,
Tot op een plein — een kreet: “Hij stal mijn fiets, die man!”
Hij rende in stilte, zijn ogen vol schroom,
En nam de trein terug… naar zijn thuis, naar zijn droom.
Afscheid – 3
Tja...
Tot ziens, mijn vriend, ik ga weer op pad.
Op weg naar dromen, door stad na stad.
Refrein 2 – variatie
Ik ben een fiets, met ketting en ziel,
Ik wacht op de volgende, die sturen wil.
Misschien voor een uur, misschien voor een jaar,
Maar ik blijf bestaan — al is het zwaar.
Outro – Spoken Word | Stilte, zachte wind, bel in verte
Soms denk ik…
misschien ben ik gewoon een fiets.
Niet bijzonder. Niet glanzend.
Maar ik heb zoveel verhalen gedragen.
Zoveel dromen gezien, zoveel liefde gevoeld.
En toch… sta ik hier. Alleen.
Maar weet je — ik geloof nog steeds,
dat iemand weer zal zeggen:
“Wat een fiets…”
(pauze, zachte spaken, ademhaling)
En dan… gaan we weer.
Door stad na stad.
Op weg naar iets echts.