plompverloren geluk

Er is een landschap

waar je plompverloren komt te staan

ik was vergeten stil te staan

er hing een blad papier in mijn mond

alles wat ik moest zeggen

voorontwerp tijdsbestek

en de rekening achteraf

nochtans [was ik iets vergeten]

vraagtekens

luifels gaan open en dicht

haag vol met dood dode bladeren

vers gras verse eieren vers leven

een glas een stoel

en wederkerig ik voor hen

en voor de vorm nog een stijloefening

veel valt te zeggen

de ene horizon die in de andere kijkt

en alles baadt in klaarte

en nog een zon om alles in te lijsten

en ik ben vergeten

ook mijn lieve vrouw en kinderen

vergeten te zeggen

alles heeft mij en mij heeft alles

ieder is daar en hier is alles

en d'as alles wat er is

alsof ik in een fluitekruidtuin

kom gewandeld