ไอ้เด็กบ้านนอก

เสื้อเก่าๆ ขาดชายตามตะเข็บดินแดง

รองเท้าแตะกรอบ เดินกรังเข้าเมืองแสง

หิ้วฝันหนักๆ ใส่ถุงปุ๋ยเก่าๆ มาคนเดียว

เขาล้อว่ากลิ่นโคลน

หัวเราะสำเนียงบ้านทุ่งของเรา

กินข้าวแกงถูกๆ ริมทางรถเมล์ยาวๆ

แอบคิดถึงแกงหน่อ ฝีมือแม่อยู่ทุกคืน

ไอ้เด็กบ้านนอก

หัวใจดื้อเหมือนควายกลางทุ่งแล้ง

เจ็บก็แค่เจ็บ ปล่อยให้ฝุ่นมันกลบรอยแข้ง

ล้มก็ลุกใหม่เอง (เฮ้)

ไอ้เด็กบ้านนอก

ใครมองต่ำก็หันมองฟ้าแทน

ทางมันไกลแต่ใจไม่คิดถอยแซง

เดินของเรา ช้าๆ แต่ไปให้ถึง

กีตาร์ตัวเก่าๆ

สายขึ้นสนิมแต่เสียงยังดังดี

นั่งเก็บเหรียญในหมวก ริมฟุตปาธทุกที

ให้เพลงเล่าเรื่องบ้านทุ่งแทนปากเรา

คิดถึงนาข้าวยามเย็น

ควายตัวเดิมยังเดินตามรอยเราไหม

ไฟเสาสลับกับหิ่งห้อยในหัวใจ

อยู่ไกลบ้าน แต่ไม่ลืมบ้านในใจเลย (โอ้โฮ้)

ไอ้เด็กบ้านนอก

หัวใจดื้อเหมือนควายกลางทุ่งแล้ง

เจ็บก็แค่เจ็บ ปล่อยให้ฝุ่นมันกลบรอยแข้ง

ล้มก็ลุกใหม่เอง (ลุกไปต่อ)

ไอ้เด็กบ้านนอก

วันหนึ่งเสียงเราคงดังข้ามแปลง

กลับไปยืนบนลานวัดให้พ่อแม่ฟังเพลง

ให้เขาภูมิใจ ว่าลูกบ้านนอกคนเดิม

ไอ้เด็กบ้านนอก

ร้องซ้ำย้ำชื่อให้โลกได้ฟัง

ถึงตัวเล็กแต่ใจมันใหญ่กว่าทั้งฝั่ง

ใครจะห้าม ก็เดินของเรา

ไอ้เด็กบ้านนอก

เก็บฝันใส่กระสอบข้าวสารใบเก่า

ถ้าพูดถึงคนดื้อๆ จากท้ายทุ่งเงา

ให้เขาจำว่าเรา… ไอ้เด็กบ้านนอก (เออว่ะ)