Στην Άκρη Της Σιωπής
A passionate Greek ballad in the style-Notis Sfakianakis' "Soma Mou", featuring deep bouzouki, kanun, and dramatic strings. Passionate vibrato-laden male vocals lead over a dynamic arrangement that grows from solo bouzouki to a full ensemble, including sweeping violin for Mediterranean nostalgia and cinematic intensity, Authentic folk instruments blend seamlessly with modern production touches, creating rich textures and moving between intimate taverna moments and emotional peaks, ultimately encapsulating Greek cultural identity, 528 Hz tuning, Dolby Atmos audiophile analog, perfect EQ,
Στην Άκρη Της Σιωπής
A passionate Greek ballad in the style-Notis Sfakianakis' "Soma Mou", featuring deep bouzouki, kanun, and dramatic strings. Passionate vibrato-laden male vocals lead over a dynamic arrangement that grows from solo bouzouki to a full ensemble, including sweeping violin for Mediterranean nostalgia and cinematic intensity, Authentic folk instruments blend seamlessly with modern production touches, creating rich textures and moving between intimate taverna moments and emotional peaks, ultimately encapsulating Greek cultural identity, 528 Hz tuning, Dolby Atmos audiophile analog, perfect EQ,
Lyrics
Κουπλέ 1
Στην άκρη της σιωπής, σε γύρευα ξανά
Μια λέξη σου να πω, να σπάσει τα δεσμά
Η νύχτα με πονά, σαν φλόγα στην καρδιά
Μα η σκιά σου φεύγει, χωρίς να πει «γεια»
Ρεφρέν
Σώμα μου, πού πας, χωρίς το φως της
Ποιος ουρανός να μου τη φέρει πίσω
Δάκρυ μου, κυλάς, σαν να 'ναι κρίση
Κι η ψυχή μου, γυμνή, στην παρακμή της
Κουπλέ 2
Το χάδι σου καπνός, που φεύγει με το φως
Κι η αγάπη μας πληγή, βαθιά σαν ουρανός
Τα λόγια σου βαρύ, σαν αλυσίδες ντροπής
Μα εγώ ακόμα ζω, στη φυλακή της ευχής
Ρεφρέν
Σώμα μου, πού πας, χωρίς το φως της
Ποιος ουρανός να μου τη φέρει πίσω
Δάκρυ μου, κυλάς, σαν να 'ναι κρίση
Κι η ψυχή μου, γυμνή, στην παρακμή της
Γέφυρα
Δεν έχει τέλος η βραδιά
Όταν λείπεις, μένει η καρδιά
Να ουρλιάζει σαν πληγή
Σ’ ένα αύριο που δε θα 'ρθει
Ρεφρέν – επανάληψη με πάθος
Σώμα μου, πού πας, χωρίς το φως της
Ποιος ουρανός να μου τη φέρει πίσω
Δάκρυ μου, κυλάς, σαν να 'ναι κρίση
Κι η ψυχή μου, γυμνή, στην παρακμή της