]

دیدی اِی دِل،

،،

عاقِبَت زَخمَت زَدند

،،

گُفتِه بودَم

،،

مَردُمِ اینجا بَدند

،،

دیدی اِی دِل

،،

ساقِه یِ جانَت شِکَست

،،

آن عَزیزَت

،،

عَهدُ و پِیمانَت شِکَست؟

دیدی اِی دِل

،،

دوستی ها بی بَهاست

،،

کَمتَر کَسی

،،

این روزها، بی ریاست

،،

دیدی اِی دِل

،،

حَرفِ من بیجا نَبود

،،

!بی خیال

،،

غُصِه خوردَن حالا چِ سود

هیچ دِلی در جَهان

یِک‌رَنگ، نیست

زَخم میزَنَند راحَت،

اِنگار نَنگ، نیست

دوستی را با وَفا

مَعنی، نیست

شایَد اَصلاً در جَهان

آدَم، نیست

عاقِبَتِ قِصِه‌ها

،،

خوابَندُ و پوچ

،،

هَر کِ گُفت، یارَت شُدَم

،،

آخَرَش شُد، دُروغ

،،

عَهدی کِ بَستَند

،،

بِه هَوَسرانی، شِکَستَند

،،

!ریشِه‌یِ جان را زَدَند،

،،

!! اِنگار کِه مَستَند

خاطِراتَش ،شُد غُبار

،،

رَفت بِ هَوا

،،

چِشمِ تو هَم، خُشکید

،،

اَز این ماجَرا

،،

قِصِه‌هایِ گُم شدِه،

،،

میون دَردی و غَم

!عاشِقی کَردی،

،،

!!،وَلی شُدی، لِنگ دَر هَوا

دِل را دَر جَهان یِک یار نیست!؟؟)

روزِگار شُدِه شَهوَت

(هیچ کَس دَر عِشق، با وَفا نیست

این جَهانِ بی‌وَفا را ,تَرک, کُن

راه ,بِه سویِ، تَنهایی, هَموار کُن

دِل دِگَر جایِ

، گُلُ و گُلزار نیست،

،دیدی اِی دِل،

آخَرِش دیدار نیست

دِل بِکَن اَز این

دُنیایِ بی‌مَعنی و زِشت

(،تَنهایی عافیَتِه،)

، این بایَد, بِشِه ,واسَت ،سِرِشت

،کِه عاشِقی ،گَر صَد هُنَر باشَد، کَمال

گوش کُن، آن فَقَط ، یِک گُناه باشَد ، تَمام

[دکلمه،صحبت)

خودِتون رو با جُملِه یِ دوسِت دارَم گول نَزَنین،،، اَگِه دوسِت داشت، کِه نِمیزاشت بِره،،،