Δόξα Σοι, Κύριε (v2)

Βαθειας νυχτας, η ψυχη μου μονη,

επι της οδου δακρυων εσταθην.

Εξελιπεν η ελπις εν σκοτει,

αλλα Κυριε, συ με καλεις.

Στηριξον, Κυριε, την ψυχη μου,

θεραπευσον την πληγην μου.

Εν τω πενθει σου η χειρ εφωτισεν,

και εν τη ψυχη μου ανετειλεν φως.

Κυριε, με περιβαλλεις,

ου μη με εγκαταλειπης.

Δακρυα γινονται ασματα,

πονοι μεταβαλλονται εις αινον.

Εν τη αγαπη σου η ψυχη μου

ελευθερως ψαλλει.

Πρωινος ηλιος φευγει το σκοτος,

η χαρις σου τον κοσμον σκεπαζει.

Οργη ολιγη, αγαπη αιωνιος,

η καρδια μου ειρηνην λαμβανει.

Η οδος χαλεπη φαινεται,

αλλα συ, Κυριε, μετ' εμου.

Το βαρος αποτιθημι,

και εν αινω ψαλλω σοι.

Ελπις εν δακρυοις, αλλ' η χαρα ανατελλει,

η ψυχη μου ελευθερως χορευει.

Η καρδια μου Κυριον αινει,

ου σιωπω, αλλ' αναπεμπω ασματα.

Ο Κυριος ερχεται και σωζει,

η ψυχη μου ου παυσεται ψαλλειν.

Η αγαπη σου με περιβαλλει,

εις τους αιωνας αινω σε, Κυριε.