Życie to jak huragan –co rzuca cię w górę i w dół,

Raz czujesz się królem, raz wrakiem bez kół,

Dziś śmiejesz się z losem, jutro sensu brak,

Każdy dzień to jazda – bez hamulców tak.

Czasem brakuje sił, gdy rzuca cię w dół,

Czasem czujesz, że lecisz – pod nogami pusty grunt.

Ale wstajesz znów, choć w środku krzyczy strach,

Tu nie ma prostych tras – każdy ma swój szlak.

To życie jak tornado – raz w niebo, raz w piekło,

To życie ciągle testuje – i wcale nie jest lekko.

To życie daje w pysk, a zaraz znów się śmieje,

Ale nie dam się złamać – jadę dalej, wiesz!

Każdy dzień jest jak przeklęta serpentyna, co kontroluje zjazd,

Szukasz świateł w tunelu – a tam mrok i stracony czas.

W głowie myśli jak pętla – gdzie początek, gdzie jest kres?

Ale jak masz kogoś obok, łatwiej przejść ten test.

Nie chcę słodkich bajek, nie chcę kłamstw w tej grze,

Wolę prawdę, nawet gorzką, niż udawać, że jest okej.

Bo życie to nie film z happy endem w każdej scenie,

Tu się płaci częścią twego życia, za każde marzenie,

To życie jak tornado – raz w niebo, raz w piekło,

To życie ciągle testuje – i wcale nie jest lekko.

To życie daje w pysk, a zaraz znów się śmieje,

Ale nie dam się złamać – jadę dalej, wiesz!

I choć czasem krzyczę: „Nie chcę! Nie mam już sił!”,

To wiem, że muszę jechać – póki serce mocno bije mi.

Każdy przeżyty dzień czegoś uczy mnie,

Nawet jak upadniesz – podnieś się, nie tkwij na dnie.

To życie jak tornado – raz w niebo, raz w piekło,

To życie ciągle testuje – i wcale nie jest lekko.

To życie daje w pysk, a zaraz znów się śmieje,

Ale nie dam się złamać – jadę dalej, wiesz!