Miłość wśród dymu, serce w popiele,

Chemia nie gra, matma w niewiedzy tonie w kościele.

Zagubienie w parze, jak błąd w równaniu,

Rozpacz w oczach, jak deszcz na powitaniu.

Płacz na ulicach, echem się niesie,

W sercu chaos, jak w szkolnym stresie.

Znów miłość płonie, albo spala do zera,

Dymem piszemy historie, gdzie świat umiera.

Kalkulator mówi, ale co mi po liczbach?

Zero emocji, gdy dusza spada w przepaść.

Chemiczny wzór, co nie łączy nas dwoje,

Matma się myli, prawda po prostu nie istnieje.

Płacz na ulicach, echem się niesie,

W sercu chaos, jak w szkolnym stresie.

Znów miłość płonie, albo spala do zera,

Dymem piszemy historie, gdzie świat umiera.

Para dusz w chaosie, zagubienie w kontraście,

Jak równoległe linie, co spotkać się nie odważą.

Chemia tli się w fiolkach samotności,

Matma miłości? Wynik to wieczna złość i zawiłości.

Rozpacz to wilk, miłość to jagnię,

Pod dymem znikają nasze wspólne pragnienia na kamień.

Nie ma już drogi, mapa zgasła w płomieniach,

Toniemy w liczbach, we łzach, bez nadziei wspomnieniach.