KURŞUN KALEM

Bir otobüs durağında ıslak bir gazete

Manşetlerde kayboldum, sen bir dipnottun

Cebimde paslı bir anahtar, dönmüyor artık

Sen gideli… zaman kum…

Oh Solmuş Kurşun Kalem!

Sayfalar doldu, cümleler yarım

Bir şehir efsanesiydik, unutulduk yarın

Işıklar sönünce, kim okur bizi?

Sen gideli… çok eskideyim…

Bir yağmur damlası gibi kayıp gittin cama

Rüzgâr savurdu izleri, kaldı bir ismin

O eski tişörtümde delikler büyüdü,

Sen gideli… ben bir hiç…

Oh Solmuş Kurşun Kalem!

Sayfalar doldu, cümleler yarım

Bir şehir efsanesiydik, unutulduk yarın

Işıklar sönünce, kim okur bizi?

Sen gideli… çok eskideyim…

---------------

PENCIL

At a bus stop, a wet newspaper,

I got lost in the headlines, you were a footnote.

A rusty key in my pocket, no longer turning,

Since you left… time is sand…

Oh Faded Pencil!

Pages filled, sentences left unfinished,

We were an urban legend, forgotten by tomorrow.

When the lights go out, who will read us?

Since you left… I am lost in the past…

You slipped away like a raindrop on the glass,

The wind erased the traces, only your name remains.

The holes in my old t-shirt grew larger,

Since you left… I am nothing…

Oh Faded Pencil!

Pages filled, sentences left unfinished,

We were an urban legend, forgotten by tomorrow.

When the lights go out, who will read us?

Since you left… I am lost in the past…