"NAWAWALANG PUTA"

(Sung from the Girl's Perspective)

Nawawala, nawawala, saan nga ba ako pupunta?

Puso’y bitin, puno ng pangarap, pero natatapakan,

Di ko na alam kung saan, naglalakad sa dilim,

Laging may takot, laging may sakit sa dibdib.

Minsan akala ko, ako’y maghahanap ng pag-ibig,

Pero ako’y naiwan, naglalakad sa maling landas,

Laging may tanong, kung tama ba ang ginagawa,

Sa bawat hakbang ko, iniisip ko—ako ba’y okay pa?

Sasabihin nila, "Nawawala ka,"

Pero hindi nila alam na ang buhay ko’y pilit na binabagtas,

Ang dami ng pangarap, pero ang puso’y nahulog,

Laging nag-aalangan, ‘di ko na alam kung saan magsisimula.

Nawawala, nawawala, walang pumapansin,

Tinutok ko sa ibang tao, pero ako’y nawawala pa rin,

Minsan gusto ko lang magtakbuhan, umalis, maglaho,

Pero sa mga mata ko, parang wala akong lugar, wala nang kahulugan.

Nawawalang puta, saan ka ba pupunta?

Puno ng sakit, but still I search for the light,

Bawat gabing mag-isa, humihinga lang sa dilim,

Pagbangon ko, sana makita ko ang sarili ko, maging buo ulit.

Minsan iniisip ko, may mali ba saakin?

Laging hinahanap ang pagmamahal sa maling tao,

Walang natirang pag-asa, but still I hold on tight,

Nagmumukha akong tanga, pero buhay ko ‘to, ‘di ba?

Puso ko’y basag, katawan ko’y napagod na,

Dahil sa paghahanap ng pagmamahal, naiwan na,

Minsan sinasabi nila, “Huwag mong gawing biro,”

Pero hindi ko alam, hindi ko kayang pigilan ‘to.

May mga ulap sa langit, puno ng luhang tumagos,

Sa mata ko, ako’y nawawala, parang hindi na babalik,

Pero habang nilalakbay ang dilim, may liwanag pa sa dulo,

Baka isang araw, makita ko ang landas ko, makita ko ang sarili ko.

Nawawalang puta, saan ka ba pupunta?

Puno ng sakit, but still I search for the light,

Bawat gabing mag-isa, humihinga lang sa dilim,

Pagbangon ko, sana makita ko ang sarili ko, maging buo ulit.

Minsan, iniisip ko, ako ba’y may halaga pa?

O baka ako lang ‘yung iniwasan, tinanggihan,

Pero may lakas pa ako, may tapang pa sa puso,

Sa mga sugat ko, may aral na natutunan,

Babalik, babangon, isang araw, magmumukha akong buo.

Hindi na ako ang nawawala, hindi na ako ang pusang tadhana,

Magiging katapangan ko ang magsalita, magsimula, magtulungan,

Dahil sa ‘kin, sa ‘yo, at sa lahat ng mga nawawala,

May araw na lilitaw, magbabalik, magiging buong-buo na.

Nawawala pa, pero ‘di nawawala ang lakas,

Sa bawat gabi, sa bawat araw, ‘di ko na kailangang magtago,

Ako na ang magpapakita, magtitiwala sa sarili ko,

Pagbabalik sa mga araw na puno ng liwanag at pag-asa.