ชีวิตบักสะหมองหมา ใครเขาจะมาสนใจ

เดินอยู่ลำพัง ไม่มีใครเข้าใจ

ตากแดดตากฝน คนกะเบิ่งผ่าน

ชีวิตต่ำต้อย แต่ก็ยังยิ้มสู้ต่อไป

บักสะหมองหมา หาเช้ากินค่ำ

ไม่เคยคิดหวังอะไร ใจมันชาชิน

เผชิญโลกนี้ แม้ไม่มีต้นไม้

ยืนหยัดอีกวันหนึ่ง กับฝันที่ไม่เคยสิ้น

บักสะหมองหมา เหนื่อยล้าแต่ก็ฮึดสู้

ชีวิตมันโคตรแคลน แม้ไม่มีหวานชมพู

ไม่ต้องการอะไร แค่อยากมีไกลสู่

หาฝันที่สุดใจ ไม่ว่าฟ้าโต้หนู

บักสะหมองหมา คงมีหนทางเป็นของตน

ให้โลกนี้เห็นค่า สักครั้งหนึ่งในยาวนาน

แม้จะล้มลุกคลุกคลาน แต่ไม่เคยรำคาญ

ถือฝันในมือแม้พยายามอย่างเดียวดาย

บักสะหมองหมา เหนื่อยล้าแต่ก็ฮึดสู้

ชีวิตมันโคตรแคลน แม้ไม่มีหวานชมพู

ไม่ต้องการอะไร แค่อยากมีไกลสู่

หาฝันที่สุดใจ ไม่ว่าฟ้าโต้หนู

บักสะหมองหมา นำตาไหลในความเงียบ

แต่หัวใจยังแข็งแกร่ง ไม่ว่าหนทางนั้นเหยียบ

จะขึ้นหรือลง สมใจหรือจะเฉียบ

เดินทางในโลกนี้ ถึงที่สุดอย่างภาคภูมิ