İlk durakta inip, son nefeste susacağım…

Geceyi yürürken şehrin ışıkları titrer,

Adımlarım boş sokaklarda yankı verir.

Düşlerim paramparça, ama hâlâ direnir,

Her nefeste bir hesap, her köşe bir sır verir.

İlk durakta inip, son nefeste susacağım…

Zaman ağır, hayat sert, duvarlar konuşur,

Gözlerimde hüzün, dudaklarımda sessiz sözler.

Kimse anlamaz, kimse görmez içimdeki acıyı,

Ama flow’um gerçek, beat’imle birleşir bu geceyi.

İlk durakta inip, son nefeste susacağım…

Geçmiş zincir gibi, sırtımda ağırlık,

Ama ben dimdik dururum, ruhumda isyanlık.

Rap’imle anlatırım, sustuğum kadar derin,

Her kelime bir damla kan, her cümle bir serin.

İlk durakta inip, son nefeste susacağım…

Hayallerim kaçak, umutlar çalınmış,

Ama beat devam eder, flow kaybolmamış.

İçimde bir fırtına, kelimeler keskin,

Sokaklar bilir, bu gece kimdir gerçek.

İlk durakta inip, son nefeste susacağım…

Yalnızlık arkadaşım, karanlık dostum,

Her köşe başı bir hatıra, her adım bir soru.

Ama ben kendi yolumda, kendi ritmimde,

İlk durakta inip son nefeste susacağım, bilin bunu.

İlk durakta inip, son nefeste susacağım…

Gözlerimde fırtına, kalbimde yangın,

Sessizlikte duyulur, sözlerim ağıt.

Ama beat sert, flow’um kuvvetli,

Her kıta bir savaş, her nefes bir hediye.

İlk durakta inip, son nefeste susacağım…

Ve şimdi son kıta, şehir uyuyor sessiz,

Ben hâlâ yürürüm, kendi gölgemde gizli.

Konuşmak mı? Yok artık, sadece hissetmek yeter,

İlk durakta inip son nefeste susacağım, derin ve net.

İlk durakta inip, son nefeste susacağım…