خورشید خانوم بیدار شُد، اَز اون بالا نِگاه کَرد

بیسانِ خوشگِلَم رو، با خَنده ای صِدا کَرد

بابا فُؤاد می خَنده، می گه دُخترَم نازه

دُنیا با این فِرِشته، پُر اَز راز و نیازه

بیسان بِرَقْص، بیسان بِخَند، دُنیایِ مَن قَشنگه

لِباسِ پُف پُفیِ تو، چه شاد و رَنگارَنگه

بیسان بِرَقْص، بیسان بِخَند، شازده خانومِ زیبا

تویی چِراغِ خونِه، تویی تَمومِ دُنیا

مامان ریحانه امروز بَرات قِصّه می خونه

قَدرِ گُلِ سِفیدِش اونو خیلی می دونه

دَست بزنید آی دَست دَست، بیسان چِقَد بَلا شُد

مِثلِ یه گُلِ زیبا، تویِ باغچه وا شُد

بیسان بِرَقْص، بیسان بِخَند، دُنیایِ مَن قَشنگه

لِباسِ پُف پُفیِ تو، چه شاد و رَنگارَنگه

بیسان بِرَقْص، بیسان بِخَند، شازده خانومِ زیبا

تویی چِراغِ خونِه، تویی تَمومِ دُنیا

بیسان، بیسان، نَفَسِ بابا

بیسان، بیسان، مونسِ مامان

بِچَرخ و چَرخ و بِرَقْص...

بِچَرخ و چَرخ و بِرَقْص...