**[Zwrotka 1]**

Chciałem obudzić w sobie wilka,

Co wyje do księżyca, po lesie bryka.

Czułem ten zew, dziką naturę,

A wyszedł labrador… cóż, los ma swą strukturę.

Zamiast wyć, to merdam ogonem,

Zamiast gnać – bawię się balonem.

Wilk w sercu? Proszę, nie żartuj tak,

Bo w środku mnie ciepły biszkopt ma znak.

**[Refren]**

Mój wilk to labrador, biszkopcik w środku mnie,

Zamiast zębów – uśmiech, zamiast walki – patyk chce.

Zamiast dziczy mam poduszkę, zamiast biegu – ciepły koc,

Mój wilk to labrador, co do księżyca nie wyje, lecz śpi co noc.

**[Zwrotka 2]**

Chciałem być dziki, łamać każdy schemat,

Lecz labrador mówi: „Ej, to nie mój temat!”

Gdy widzi wroga, co robi? Co robi?!

Podbiega w podskokach i łasi się do nogi.

Nie warczy, nie szczeka, nie straszy nikogo,

Patrzy jak ciastko, aż pytam: „Dlaczego?”.

Wilk w sercu miał biec i z ogniem w oku żyć,

A dostałem psa, co chce się tulić i nic więcej nie śnić.

**[Refren]**

Mój wilk to labrador, biszkopcik w środku mnie,

Zamiast zębów – uśmiech, zamiast walki – patyk chce.

Zamiast dziczy mam poduszkę, zamiast biegu – ciepły koc,

Mój wilk to labrador, co do księżyca nie wyje, lecz śpi co noc.

**[Bridge]**

Może to dobrze, może tak miało być,

Nie każdy wilk musi w mroku żyć.

Czasem lepiej, gdy zamiast drżeć,

Możesz na smyczy bezpiecznie biec.

**[Refren – ostatni]**

Mój wilk to labrador, biszkopcik w środku mnie,

Zamiast zębów – uśmiech, zamiast walki – patyk chce.

Może jestem zbyt łagodny, może za miękki mam los,

Ale kto nie chciałby czasem być labradorem, co?

**[Zakończenie]**

Mój wilk to labrador,

Czule machający ogonem...

I wiesz co? Jest spoko... Nie pasuje? To twój problem

**[End]**