translation at the bottom

_________________

insomnia

De maan was vol en zwaar drukkend

ik kreeg geen verlichting geen slaap

het huis kwam tot leven insomnia

de klokken tikten de koffiezet tikte

de planken op de bovenverdieping kraakten

de boog van de keukenkraan keek me aan

wees naar de vloer en nog dieper onder de grond

ik hoorde het steunen van de aarde

wellend duwend naar boven druppel

na druppel traag vloeibaar lood persend

met het zuigend gemurmel van bolvormig worden

ik hoorde het roest knisperen

in de onderbuik van de pompsteen

verborgen dimensies namen bezit van mij

de elementen baarden akoestische ruimte

grenzen rekkend vanaf mijn huid tastbaar

als een groeiend lichaam zonder grond

tot het sleutelgat me aankeek

met de pupil van ontwakend daglicht

de éénogige kant van mezelf

____________________

insomnia

The moon was full and heavy

I got no relief no sleep

The house came to life insomnia

The clocks ticked the coffee maker ticked

The planks on the upper floor creaked

The arch of the kitchen faucet looked at me

Pointed to the floor and even deeper underground

I heard the earth support

Welling pushing upwards Drop after drop Slowly pressing liquid lead

With the sucking murmur of becoming spherical

I heard the rust crackle

In the underbelly of the pump stone

Hidden dimensions took possession of me

The elements gave birth to acoustic space

Boundaries stretching from my skin tangible

Like a growing body without ground

Until the keyhole looked at me

With the pupil of awakening daylight

The one-eyed side of myself