โอความรัก นั้น-คือยา รักษาจิต

ในชีวิต รัก-เธอ เสมอเหมือน

ภาพที่วาด ฝัน-ไว้ ในดวงเดือน

ไม่คลายเคลื่อน คืน-ค่ำ จดจำมา

กายเหนื่อยกล้ำ แต่-ล้ำค่า ในดวงจิต

โอ้ชีวิต เป็น-ทุกข์เข็ญ เช่นคำขาน

ทุกเช้าเห็น เย็น-ค่ำ ย่ำยาวนาน

คิดถึงฝัน อัน-เเสนหวาน นานไม่เลือน

โอลูกน้อย กลอย-ใจ วัยละอ่อน

แม่จักสอน ให้-รู้จัก รักกันหนา

เป็นพี่น้อง ท้อง-ร่วม รวมกันมา

โอแก้วตา เรา-ไม่จาก และพรากไกล

เป็นเรื่องราว เล่า-ไป ตอนใกล้ค่ำ

ความทรงจำ เหมือน-เสียง กระซิบไหว

เห็นลูกลูก ของ-เรา ร่าเริงใจ

แม่ส่งใจ ชื่น-ซบ นพพระองค์

ด้วยริ้วรอย แสดง-ถึง ซึ่งชิวิต

ถูกลิขิต บรรจบ ครบสมัย

สิ่งที่เลือก ล้วน-ล้ำ นำโชคชัย

เรานั้นได้ เลือกเดิน ดำเนินมา

ลูกทั้งสาม อ่อนใส ในวัยนี้

มีสิ่งที่ สืบ-สาน ตำนานสอน

โอแก้มอุ่น อิ่ม-เฟื้อ เอื้ออาทร

ความรักสอน ส่อง-จ้า ประภาคาร

คราบน้ำใส ใน-ตา ที่เขาเร้น

ยังได้เห็น รอย-ยิ้มหัว ในตัวเขา

สอนให้เห็น ค้น-หา เส้นทางเอา

ในสายลม แผ่ว-เบา เราเข้าใจ

มือน้อยน้อย ที่-แตะไว้ ใกล้ใจพ่อ

ในสายตาเธอ หนอ-เป็น เช่นสวรรค์

ทั้งดวงดาว พราว-ฟ้า นภาอนันต์

พรพวกเขา ที่-เราฝัน พลันเป็นจริง