# Updated version with corrected Old English pronunciation.

--

Hƿær sceal ic gān, min heorte on fīr?

Ofer wæter scīnan, beorgas hæh and hīe?

Ic sceal feran wide, for lange wintra tīd,

And seocan nēw land, þær mīne sāwl mæg flȳgan frēo.

Waar zal ik gaan, mijn hart vol verlangen?

Over wateren glansend, bergen hoog en wijd?

Ik moet reizen ver, door lange wintertijd,

En zoeken nieuw land, waar mijn ziel kan vliegen vrij.

De wereld roept, de wind fluistert zacht,

Naar nieuwe horizonnen, waar geluk is wacht.

Het zeebries zingt een lied van hoop en durf,

Voor het avontuur dat ons hart verlangt te hervinden!

Scip on wæg standeþ, winde hīe gefylleð,

Mid scildum and spear, georne ic mæg gān.

Nēah and fēorr land, ic sceal þæt geseon,

For þā lufu mīne, se me cȳðeð "gān!".

Het schip staat gereed, de wind vult de zeilen,

Met schild en speer, kan ik geduldig gaan.

Nabij en ver land, ik zal dat zien,

Voor de liefde mijn hart, die mij zegt "ga!".

De wereld roept, de wind fluistert zacht,

Naar nieuwe horizonnen, waar geluk is wacht.

Het zeebries zingt een lied van hoop en durf,

Voor het avontuur dat ons hart verlangt te hervinden!

Fæderland lufu, þū eart in mīnum heorte,

Ac nēow land sceal ic findan, forþǣm ic mæg.

Mid sorgum and glædnesse, ic fære ofer sǣ,

And seocan georne þæt lif beon frēo.

Vaderland lief, je bent in mijn hart,

Maar nieuw land moet ik vinden, want ik kan.

Met verdriet en blijdschap, vaar ik over zee,

En zoek met liefde dat leven vrij te zijn.

De wereld roept, de wind fluistert zacht,

Naar nieuwe horizonnen, waar geluk is wacht.

Het zeebries zingt een lied van hoop en durf,

Voor het avontuur dat ons hart verlangt te hervinden!