די מוטער־לאַנד איז אין סכּנה

"ראַבינאָוויטש

פֿאַרוואָס ציטערסטו אַזוי פיל?"

דער שמועס שטעקט אין דער קאַלטער צײַט

די ווענט הערן

דער בוים ציטערט

די לופֿט האָט אַ געשמאַק פֿון שרײַ

דו דרוקסט דאָס בריוו אין דײַנע טאַש

מיט שוואַרצע קאָמעס

רויטער בלאַט

"עס ברענט זײַט––" שרײַבט איינער

און שטילקייט לאַכט דיך אויס צוריק

די מוטער־לאַנד איז אין סכּנה

הערסטו

ברודער

ס'רופֿט דײַן נומער

קיינער קען זיך מער ניט באַהאַלטן

ווען דער ערד ציעט בלוט פֿון יונגע פֿיס

די מוטער־לאַנד איז אין סכּנה

שטעל דײַן קול ווי אײַזן־זומער

ביסטו אייניק? ביסטו נאָענט?

טריט אַרויס אָדער בלײַב פֿאַרטריסט

אַמאָל האָסטו געטאַנצט אויף דער גאַס

מיט פּאַפּירנע פייגל אין דער האַנט

הײַנט זעסטו שוואַרצע פֿויגלען

זיצן שווער אויף יעדן דאַך

דײַן מאַמע קוקט אײַנעם אין בליק

פרעגט נישט פֿיל

נאָר לייגט דיר ברויט

"אז דו גייסט

נעם מיט מײַן ברכה"

און דער שרעק ליגט לײַכט אין איר שטימע

"ראַבינאָוויטש

פֿאַרוואָס ציטערסטו אַזוי פיל?"

פֿאַר וועמען שלאָגט דײַן האַרץ אזוי שטאַרק?

פֿאַר די קינדער אין דער לאַנגער צוקונפֿט

פֿאַר די גרֵבּער

וואָס קיינער רופֿט נישט בײַם נאָמען