دوش، نشان داد، به من ،شاهدی

گوشه ای از ، نقشِ قدیمِ خَزَر

دید ، دو چشمِ منِ نادیده هیچ

حور ، دو چَشمی، همه، تن، عور و تَر

بَر، لبِ دریای خزر، خُفته، ناز

با دو پَری، صد، ز خودش، خوبتر

هیچ، نظرباز ، در آنجا نبود

ترس، نبودش، پری از غولِ نَر

چند ، صَباحی، که به خُفتن، گذشت

پای، به پوشینه و مویَش، به سر

هیچ کسی، مایه ی آزارِ او

مینَشُد و، راحت و زیبا چو پَر

از، دلِ دریا ، به سرایش، شِتافت

همچو، نسیم، از دلِ دریا ، به بَر

گفتم عجب، این چه حکایت بُوَد

کشورِ ما، اَمن، بُده پیش، تَر

گفت به من، شاهدِ نیکو سِرِشت

کارِ حجاب است ، حجاب است شَر

این ، نه حجاب است، که اکنون بُوَد

زور و فشار است، به اَبرو و سَر

حُجب، بِباید ، به دل و جان بُوَد

مینَرَوَد ، حرف، به آذانِ کَر