Mgły nad rzeką

Zwrotka I

Mgły nad rzeką, ciche jak sen,

Srebro nocy na wodzie drży.

Stara wierzba pamięta mój cień,

Gdy wołałem bogów wśród mgły i łez.

Kamień w dłoni, krew w korze drzew,

Szept przodków w trzcinach brzmi.

Tu zostawiłem serce i gniew,

Tu rzeka zna wszystkie sny.

Słyszysz? Ziemia oddycha wolno,

Cień i światło splatają los.

Jeśli odejdziesz — nie wrócisz stąd,

Jeśli zostaniesz — stracisz głos.

Refren

Mgły nad rzeką wołają mnie,

Imię niosą sprzed tysiąca lat.

Jeśli skoczę — odnajdę sens,

Jeśli zostanę — spłonę jak ślad.

Mgły nad rzeką, zimny świt,

W wodzie twarz, lecz nie wiem czyja.

Czy to ja… czy duch… czy mit,

Co po cichu serce zabija.

Zwrotka II

Bębny biją gdzieś pod skórą ziemi,

Stal i kość w rytmie krwi.

Stare pieśni, których nikt nie zmieni,

Wyją wilki, płonie świt.

Ojciec mówił: „Nie patrz wstecz”,

A sam zniknął w tej samej mgle.

Teraz stoję tu — jak miecz,

Między tym co było, a tym co jest.

Refren

Mgły nad rzeką wołają mnie,

Krzykiem wron i rdzą dawnych ran.

Jeśli skoczę — stanę się snem,

Jeśli zostanę — nie będę sam.

Bridge

Wodo, weź…

Ziemio, trzymaj…

Ognio, spal…

Wietrze, prowadź…

Refren

Mgły nad rzeką — to nie strach,

To głos domu, dawny znak.

Nie ucieknę, nie zniknę w mgle,

Rzeka wie, kim jestem — wie.

Mgły opadną…

Rzeka zostanie.