கந்தக வண்ணத்த மாசித இத நளினம்

அம்மே — உன் அன்பே…

அஜசத்து போலென நினைவு வரவில்லை

அப்பா குண மஹிமையே…

காஷ்யபன் போலென உடைந்துபோகாது

சகோதர அன்பு எனதே…

சொல்ல முடியாத எண்ணங்கள்

ராஜமாகி நிற்குதே…

இயற்கையின் அருமையே…

இயற்கையின் அருமையே…

மலை முடிவுகள் தீண்டும் சூரிய கதிரென்று

எனக்குப் போதனை தந்தாயே…

கருவில் எரியென நான் தணிந்ததில்லை

நீ இருந்தும் சுடர்ந்ததே…

எழும் இதயத்தில் உணரும் அச்சத்தின்

நாடு பிள்ளை தனமே…

சிரித்து என் மனத்தை தாங்க வந்தாலும்

நீ இல்லை அப்பனே…

நீ இல்லை அப்பனே…

நட்சத்திர நீலமணி ஒளிர்ந்த கண்கள் ஜோடி

இரத்தத்தை பாலை ஆக்கியதே…

இரவு பகலென தனிமையில் இருந்தபோதும்

எனக்குத் திருக்கு இல்லை தந்ததோ…

உன்னாலே உயிர் பெற்ற என்னுள்

இரத்தம் நிறைந்த பிள்ளையே…

நிவாரணம் காணும் நாளில் உன்னை

பார்க்க ஆசை அம்மே…

நிவாரணம் காணும் நாளில் உன்னை

பார்க்க ஆசை அம்மே…