என் பெயர் டாக்டர் ரஷீத்

My name is Doctor Rashid

கையில் மருந்து

Medicine in my hand

மனசுக்குள் யுத்தம்

A war inside my mind

உயிர்களை காப்பாற்ற பயிற்சி பெற்றவன்

Trained to save lives

என்னை காப்பாற்ற மறந்தவன் (ஹா)

Forgot how to save myself (ha)

⸻

வெள்ளை கோட் போட்ட நாளில்

The day I wore the white coat

எல்லாம் சரியாகும் நினைத்தேன்

I thought everything would be fine

அதே கோட்டுக்குள் தான்

But inside that same coat

என் தோல்விகள் ஒளிந்திருந்தது

My failures were hiding

⸻

பகலும் இரவும் கலந்தது

Day and night blended together

மருந்து வாசனையே என் தூக்கம்

The smell of medicine became my sleep

கண்ணீரில் நனைந்த கண்களுக்கு

For eyes soaked in tears

“இரவு” என்ற சொல்லே மறந்தது

The word “night” was forgotten

⸻

“வலுவான டாக்டர்”ன்னு சொன்னாங்க

They called me a “strong doctor”

என் பெயரை சுவரில் எழுதினாங்க

They wrote my name on the wall

அந்த பெயருக்குள் தான்

Inside that name

நான் மெதுவாக உடைந்தேன்

I slowly broke

⸻

நான் தான் குணப்படுத்துவேன் என்று சொல்றேன்

I say I am the one who heals

பார்… என் வாழ்க்கை இரத்தம் வடிகிறது

Look… my life is bleeding

நான் தான் வழி காட்டுவேன் என்று சொல்றேன்

I say I will show the way

ஆனா என் பாதை இருட்டாக மாறுகிறது

But my own path turns dark

⸻

என் பெயர் டாக்டர் ரஷீத்

My name is Doctor Rashid

எத்தனை உயிர் கைகளைக் குலுக்கினேன்

So many lives I shook hands with

அதே கை இப்போது

That same hand now

இதயம் இறுக்கி நடுங்குகிறது

Tightens the heart and trembles

⸻

நோயை ஜெயித்த கதைகள்

Stories of defeating illness

இப்போது கதைகளாகவே இருக்கு

Now they exist only as stories

நான் காப்பாத்த வந்த ஒவ்வொரு உயிரும்

Every life I came to save

என்னை பார்த்து கேட்குது

Looks at me and asks

“டாக்டர்…

“Doctor…

நீங்களும் காப்பாத்தப்படணும்”

You also need to be saved”

⸻

ஒரு நோயாளி உயிர் பிழைத்தால்

When a patient survives

என் மனசு சின்ன சிரிப்பு சிரிக்கும்

My heart smiles a little

அதுக்குள்ளேயே குற்ற உணர்வு

But inside, guilt creeps in

“வேற யாரோ முடிவு மாறிச்சா?”ன்னு

“What if someone else didn’t make it?”

⸻

ஒரு மேசையில் சான்றிதழ்கள் குவியல்

On one table, piles of certificates

மற்றொரு மேசையில் பில்ல்களின் சுமை

On another, the weight of bills

நடுவில் நின்று

Standing in between

ஒரு துறவியைப் போல தடுமாறுகிறேன்

I stagger like a monk

⸻

அம்மாவின் முகம் நினைவுக்கு வரும்

My mother’s face comes to mind

“உன் உடம்பை கவனிச்சுக்கோ மகனே”ன்னு

“Take care of your body, my son”

எத்தனை உடம்பை காப்பாத்தினேன்

How many bodies I saved

என் ஆன்மா ஏன் உடைந்தது?

Why did my soul break?

⸻

வெள்ளை விளக்கின் கீழ்

Under white lights

ஒவ்வொரு கேஸ் ஷீட்டும்

Every case sheet

ஒரு வெற்றி

A victory

ஒரு தோல்வி

A failure

அனைத்தையும்

All of it

நான் மட்டும் தான் சாட்சியாக இருக்கிறேன்

I alone remain the witness

⸻

என் பெயர் டாக்டர் ரஷீத்

My name is Doctor Rashid

எத்தனை உயிர் கைகளைக் குலுக்கினேன்

So many lives I shook hands with

அதே கை இப்போது

That same hand now

இதயம் இறுக்கி நடுங்குகிறது

Tightens the heart and trembles

⸻

நோயை ஜெயித்த கதைகள்

Stories of defeating illness

இப்போது கதைகளாகவே இருக்கு

Now they remain just stories

நான் காப்பாத்த வந்த ஒவ்வொரு உயிரும்

Every life I came to save

கேட்குது

Asks me

“டாக்டர்…

“Doctor…

நீங்களும் காப்பாத்தப்படணும்”

You also need to be saved”

⸻

ஒரு நாள் நான் படுக்கையில்

One day, if I lie in a bed

ஒரு நோயாளியாக இருந்தால்?

As a patient?

என் ரிப்போர்ட்டில்

On my report

“அதிக தியாகம்”ன்னு எழுதுவாங்களா?

Will they write “excessive sacrifice”?

⸻

மருந்து சீட்டு எழுதும் இந்த கை

This hand that writes prescriptions

இப்போது நடுங்குது

Is trembling now

என் மனசுக்கான மருந்தை

The medicine for my mind

எழுத காத்திருக்கிறது…

Is still waiting to be written…