معجزه‌ای که دنیا نمی‌فهمد

در دل خشم، رازی پنهان

نه از جنگ و سیاست، از بودنشان

سرزمینی کوچک، بی‌نفت و زر

در محاصره دشمن، ولی استوار

نه زر، نه جمعیت، نه یار

در تهمت و تحریم، اما بیدار

در علم و خاک، در نور و خون

می‌درخشند چون صبح جنون

بیابان را کردند باغ

آب را آوردند از هوا

موشک شکستند در دل شب

و گروگان بردند از دست بلا

دنیا به این نگاه می‌کند

و فریاد می‌زند: این تقلب است!

لابد کمک است، لابی و زر

اما نه… این معجزه است از آن بالا

قوم یهود، باید ناپدید می‌شد

همچون قصه‌ی اقلیت‌های رنج‌دیده

ولی بازگشتند، زمین ساختند

زبان احیا، مردگان بیدار

نه سیاست، نه حساب

بلکه کتاب مقدس است این سرگذشت

از گاز تا جهان، از خاک تا آسمان

مسیرشان رمز ندارد – فقط ایمان

از بابل تا روم، از صلیب تا نازی

اما هنوز ایستاده‌اند، در تل‌آویو، سرشار از زندگی

این راز را نمی‌توان درک کرد

مگر باور داشته باشی به خداوندی باقی

اگر این واقعیت باشد…

اگر این بقا الهی باشد…

پس تاریخ تصادف نیست

و یهود، تنها قوم نیست – بلکه شهادت است

و این است آنچه نمی‌توانند بپذیرند

چون اگر بپذیرند، باید همه چیز را از نو نوشت

و آسان‌تر است، معجزه را تقلب خواندن

تا آنکه باور کنند:

خدا… هنوز وعده‌هایش را نگاه می‌دارد

در سکوت، ولی برای همیشه.