هر دو این زندگی رو سوزوندیم

هر دو از این خیالمون تخته

تو رو شاید یه روز بخشیدم

ولی بخشیدن خودم سخته

همه چی داشتیم و بد بودیم

فکر کردیم این یه تضمینه

همه چی رو به باد دادیم رفت

همه چی داشتن بدیش اینه

تو از من چی رو می‌گیری

همین حسی که بخشیدی

چه فردایی تو رویاته

که امروز اونو فهمیدی

من از تو چی رو می‌گیرم

که تن میدی به تبعیدم

نرو دنبال آرامش

من این حس‌و بهت میدم

شریک سقف هم بودن

دلیل موندگاری نیست

تو دنیای منی اما

به دنیا اعتباری نیست

سراب پیش چشمات‌و

یه اقیانوس می‌بینی

من و که عشق تو بودم

داری فانوس می‌بینی

نمی‌دونم تو چی میخوای

از این تمرین تنهایی

از اینکه نیستی با من

ولی با من همین جایی

کورس

شریک سقف هم بودن دلیل موندگاری نیست

تو دنیای منی اما به دنیا اعتباری نیست