Καρδιά Αναγεννημένη

Κύριε, σ’ ἐξομολογούμαι·

μόνο Εσύ γνωρίζεις πόσο σ’ ἐπεθύμησα.

Κι οἱ ἐχθροί μου χαίρονται,

μα Εσύ, Κύριε, μ’ ἔκρατησες ὅρθιο

στὸ φῶς Σου τὸ ἁπαλὸ.

Κύριε μου Θεέ,

Σου φώναξα μὲ δάκρυα —

κι ἴασες τὴν ψυχή μου.

Σαν ἥλιος ποὺ ξαναγεννιέται,

σήκωσες τὴν καρδιά μου

ἀπὸ τὴ σκιά.

Μ’ ἔβγαλες ἀπὸ τὸ σκοτάδι

ποὺ μὲ καταπίνει.

Ψάλλετε γι’ Αὐτόν,

ὅσοι πιστεύετε,

θυμηθεῖτε τὴν ἁγιότητά Του.

Ζωὴ μὲς στὸ θέλημά Του·

τὸ βράδυ ἔρχεται μὲ δάκρυα,

μα τὸ πρωί — χαρὰ, ἀγάλλιαση,

ὅπως καρδιά ποὺ ξαναχτυπᾶ.

Καὶ εἶπα στὴν εὐτυχία μου·

«Δὲν θὰ κλονιστῶ ποτέ».

Μα, Κύριε, μέσα στὸ ἔλεός Σου

μὲ παρέδωσες στὴν καλοσύνη Σου.

Στήριξες τὸ πρόσωπό μου,

καὶ γύρισες κοντά μου

τὴν ἀγάπη Σου.