என்னவனே… என்னவனே…

என் உயிரில் கலந்தவனே…

உன் மூச்சின் அருகில் என் மூச்சு நின்றதடா,

உன் கையில் என் இதயம் தங்கியதடா…

உன் பார்வை தானே முதலில்

என் உள்ளத்தைக் கட்டிப்போட்டதே

உன் சிரிப்பு தானே மெதுவாக

என் வாழ்வை மாற்றிப் போட்டதே

என் நாட்கள் அனைத்தும் இன்று

உன் நிழலை தேடிக்கொண்டுதான்

உன் சொற்கள் ஒரு ராகமாய்த்

தினம் எனக்குள் ஒலிக்குதடா…

நீ அருகில் நின்ற தருணமே

உலகமே நின்றுவிட்டதடா

உன் பெயர் மட்டும் கேட்டாலும்

என் இதயம் துள்ளிடுதடா…

என்னவனே…

என் உள்ளத்தில் துடிப்பவனே…

உன் காதல் தான் என் உயிரின் மொழி,

நான் எழுதும் எல்லா கனவும் நீயே…

உன் நிழலும் எனக்கு இனிமை

உன் அமைதியும் எனக்கு இசை

உன் கை பிடித்தால் போதும்

என் பயம் எல்லாம் மறைந்து விடை

உன் மனசின் ஆழத்திலே

நான் வாழ்வை கண்டேனடா

உன் இதயம் என்னை தூக்கிப்

புதிய உலகம் கொண்டேனடா…

என்னவனே நீ எனக்குள் இருந்து பேசுறாய்

நான் சுவாசிக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும்

உன்னால் தான் உருவாகிறது

உன்னைத் தொடுவது காதல் இல்லை—

அது என் வாழ்வின் அர்த்தமடா…

என்னவனே… என்னவனே…

என் உயிரின் ஓசையே நீ…

என் இதயம் துடிப்பதற்கான காரணமே நீ…

நான் என்றுமே உன்னோடு தான்…

என்னவனே… என்னவனே…

என் உயிரின் ஓசையே நீ…

என்னவனே…என்னவனே

என் உயிரின் ஓசையே நீ…

என்னவனே…