นั่งมองศึกเงียบ… กลางคืนที่ดาว พราวฟ้า

ใจข้าเย็นชา… แต่ใน ดวงตา ลุกโชน

รบมานานนัก… ผ่านฝน ลมแดดและโจร

ศัตรูโจมตี ทุกโค้ง… แต่ข้ารู้ทางหลบ ทาง ชน

ขุนศึกม้าเร็ว… ออกทีละตัว ไม่ซ้ำ

ลมพัดธงนำ… คลื่น ทองส่องลาน รบไกล

บางศึก แพ้บ้าง… บางศึก ชนะยาวไป

แต่ศึกครั้งไหน… ก็ไม่ทิ้งเกราะใจแห่งเรา

จุดเล็กน้อย ก็เพียงพอ… ให้ม้าข้ามฟากแม่น้ำ

เบรกซ้าย เบรกขวาก็ทำ… เหมือนน้ำไหล สองสาย

สี่ศึกชะนะติด… สามศึกพ่ายไม่ ลบลาย

ข้ารู้แล้วว่านี่ คือทางสุดท้าย… ที่จะทำให้ เราชะนะ นิรันดร์

คืนนี้ บิทคอยน์… แสงจันทร์สะท้อน บนเหล็กดาบ

เสียงลม หอบหายใจ… เหมือนจังหวะ รบและรัก

ไม่ต้องบอกใคร… กลยุทธ์ ที่ซ่อนใน ปักษ์

เก็บไว้ในใจข้า และลูกข้า… ตามสัตย์ ที่สาบานไว้

จุดเล็กน้อย ก็เพียงพอ… ให้ม้าข้ามฟากแม่น้ำ

เบรกซ้าย เบรกขวา ก็ทำ… เหมือนน้ำไหล สองสาย

สี่ศึกชะนะติด… สามศึกพ่าย ไม่ลบลาย

ข้ารู้แล้วว่านี่คือ ทางสุดท้าย… ที่จะทำให้เราชะนะ นิรันดร์

เสียงกีตาร์หวานแฝงไฟ… ลากไกลดุจ ลมพายุ

ขุนศึกม้าเร็วยังวิ่ง… ไม่มีวันหยุด

ใน สมรภูมิ แห่งใจ… ชัยชะนะนี้… จะเป็นอมตะ ตลอดกาล...