Την αυγή, το νερό αστράφτει,

Η πόλη ξυπνάει σαν αστέρι.

Γέλια και φωνές ακούγονται από τις βάρκες,

Ο αέρας μυρίζει σαν έναν νέο κόσμο.

Λουλούδια κρέμονται στα μπαλκόνια,

Η θάλασσα αναπνέει στην άκρη.

Ένας γέρος φτιάχνει τα δίχτυα του στην αποβάθρα,

Και η μέρα ξεκινά την πρώτη της ανάσα.

Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα, ένα ζωντανό κύμα,

Όλοι είναι χαρούμενοι, και ο καθένας είναι δικός του.

Και φαίνεται ότι ο ήλιος δεν θα δύσει ποτέ,

Όσο κάποιος γελάει, όσο κάποιος περιμένει.

Ξυπόλυτα ίχνη στην άμμο,

Σκιές πνίγονται στα κύματα.

Τα παιδιά χτίζουν παλάτια από άμμο,

Οι κραυγές των γλάρων είναι σαν ύμνος στο σύμπαν.

Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα, χωρίς τη φασαρία,

Το μόνο που χρειάζεσαι είναι αγάπη και εσένα.

Και φαίνεται ότι αυτό το κύμα είναι αιώνιο,

Όπου ο ουρανός και η θάλασσα είναι ένα με σένα.