Kiedy wieczorem patrzę przez okno, wsłuchuję się w odgłosy nocy. Cisza otula zmęczone myśli, a księżyc srebrnym światła kroczy. i wtedy pytam sam siebie cicho, czy taka noc jeszcze się zdarzy że sen mi szczęście podarzy [Refren] A gdy poranek oczy otworzy czy słońce znów rozświetli świat czy jego promień dotknie mojej twarzy i zabierze smutku ślad [Zwrotka 2] Może za oknem wiatr ucichnie, a noc przestanie chłodem wiać. Może odnajdę w zwykłej ciszy to czego nie umiałem znać. Bo czasem szczęście przychodzi cicho nie puka nawet do moich drzwi. Ukryte w świetle pierwszej zorzy, w krótkiej sekundzie lepszych dni. [Refren] A gdy poranek oczy otworzy, czy słońce znów rozświetli świat? Czy jego promień dotknie twarzy i zabierze smutku ślad? Nie pragnę więcej — tylko chwili , co ciepłem serca może grzać. by znów uśmiech się pojawił i dalej serce moje grzał [Bridge] Nie trzeba bogactw ani cudów, wystarczy jeden jasny znak. że pośród nocy i milczenia nadzieja jeszcze we mnie trwa [Refren – finał] A gdy poranek oczy otwiera niech słońce znów rozświetli świat. Niech jego promień dotknie serca i zabierze smutku ślad. Bo chcę odnaleźć w prostych chwilach spokojny sen z kolejnych lat . I z uśmiech powitać nowy, budzący się świat.