(Intro)
(เสียงโหวดเป่านำเศร้าๆ โหยหา คลอด้วยเสียงกีตาร์โปร่งและพิณเบาๆ)

(Verse 1)
แนมเบิ่งฟ้า ยามแลงตะเว็นคล้อย
ใจผู้สาวนั่งคอย ลอยไปฮอดคนไกล
ลมหนาวพัดตึ้ง คึดฮอดซึ้งฮอดก้นหัวใจ
คนทางนั้นสิเป็นจั่งใด๋ คือหายเงียบไปบ่ส่งข่าวมา

(Verse 2)
อ้ายยังจำ ได้บ่สัญญาใจ
มื้อเฮาย่างเคียงใกล้ หิมบึงพลาญชัยเด้อจ้า
เคยกราบขอพร องค์พระใหญ่ที่วัดบูรพา
บอกสิฮักมั่นซั่วฟ้า สิกลับมาหาบ่ทิ้งให้คอย

(Chorus)
ผู้สาวเมืองสาเกต ยังเฮ็ดใจให้แก่น
ฮักอ้ายนี้หวงแหน บ่เคยแคลนคลอนถอย
อ้ายไปสู้งาน อยู่เมืองกรุงหรือไปหม่องใด๋
ให้ฟ้าวก้าวคืนมาหาใจ... ที่ร้อยเอ็ดบ้านเฮา

(Instrumental / Solo)
(ดนตรีบรรเลง โซโล่ด้วยเสียงแคนสลับกับโหวด จังหวะกระชับขึ้นเล็กน้อยเพื่อดึงอารมณ์)

(Verse 3)
คึดฮอดเด้ มื้อกินข้าวปุ้นบุญผะเหวด
ยังจำบ่ลืมสาเหตุ ที่เฮาได้เว้าหยอกเย้า
แก้มอ้อนต้อน พ่อปานข้าวหอมมะลินี้หนา
น้องยังแพงไว้รอถ่า ให้อ้ายกลับมาเชยชม

(Chorus)
ผู้สาวเมืองสาเกต ยังเฮ็ดใจให้แก่น
ฮักอ้ายนี้หวงแหน บ่เคยแคลนคลอนถอย
อ้ายไปสู้งาน อยู่เมืองกรุงหรือไปหม่องใด๋
ให้ฟ้าวก้าวคืนมาหาใจ... ที่ร้อยเอ็ดบ้านเฮา

(Bridge)
ให้เฮ็ดใจใหญ่ๆ สูงตระหง่านคือหอโหวด
ความฮักเฮาบ่มีกระโดด ยังคงที่บ่มีเปลี่ยนสี
พอมเหศักดิ์หลักเมือง ช่วยดลใจอ้ายที
ให้คนไกลคืนมามื้อนี้ สาวสาเกตยังรอ

(Chorus)
ผู้สาวเมืองสาเกต ยังเฮ็ดใจให้แก่น
ฮักอ้ายนี้หวงแหน บ่เคยแคลนคลอนถอย
อ้ายไปสู้งาน อยู่เมืองกรุงหรือไปหม่องใด๋
ให้ฟ้าวก้าวคืนมาหาใจ... ที่ร้อยเอ็ดบ้านเฮา

(Outro)
อ้ายฮู้บ่... ว่าน้องยังรอ... อ้ายคืนร้อยเอ็ดบ้านเฮา...