Gece çöktü mahalleme, sokak yine puslu

İlk duman ciğerde, kafam olmuş uslu

Çocukluk hayalleri kaldı biraz uzlu

Bir nefes çektim sadece, dünya döndü hızlı

Duvarlarda grafiti, cebimde kırık umut

Kim dost kim düşman, artık hepsi bir bulut

Kafamın içinde yankı, bitmeyen bir gürültü

Kaçmak istedim ama hep aynı görüntü

İlk esrar, ilk kaçış o geceden

Sandım özgürlük gelir bir nefesten

Ama her duman bıraktı iz içimde

Kayboldum ben kendi zihnimde

Mahalle lambaları göz kırpar yavaşça

Dertler dizilmişti omzuma sıra sıra

Anlatamadım kimseye içimdeki savaşı

Sustum hep, ritimler anlattı her yarayı

Şimdi beat vurunca geçmiş gelir aklıma

Gençtik, kandık bazen sahte masallara

Bir dumandan fazlasıydı aslında mesele

İnsan bazen düşüyor kendi gölgesine