Spotkałam chłopaka na plaży,

Pamiętam spojrzenie i gest

Samotna dusza - przedstawił się

Duszę pokrewną zapoznać chcę.

To była blondynka

ten kolor włosów tak zwą

Sprawiła że miałem

wakacje koloru blond.

W popołudniową godzinę

Poczułam na twarzy ten blask

Relacji tej nagle zawartej

Oddałam mój własny czas

A potem słońce plaża

I czas, co zatrzymał swój bieg,

Zegar czas odmierzał piegami

każda doba to pieg, jeden pieg.

Tych piegów było trzydzieści

A może trzydzieści dwa

Każdy pieg na mej twarzy dzień kończył

Moje piegi , ten chłopak i ja ...

To stało się tak prawdziwe

I pozostało na zawsze w nas

Gdy nasze dłonie uczuciem splecione

Morze pieściło i słońce i wiatr.

W popołudniową godzinę

On spotkał mnie wtedy, a ja...

Wciąż noszę w sercu te złote wakacje

I wspomnienia wakacji sprzed lat.

W popołudniową godzinę

po prostu spotkałem ją.

A teraz wspominam

wakacje koloru blond.