(Sad solo bouzouki plays a weeping intro over low dramatic piano chords)

(Heavy male breath close to the mic)

(Deep, weathered baritone – Heavy and slow 9/4 timing)

Κοίταξε πώς αλλάζουν οι καιροί,

το φως μικραίνει, η νύχτα μεγαλώνει,

στα χέρια μου μια μοίρα μοναχή,

που σαν το χιόνι στο γυαλί παγώνει.

Πέρασαν χρόνια, φύγαν οι σταθμοί,

κι εγώ κοιτάζω το κενό στο πιάτο,

μια θάλασσα που έγινε στεριά,

κι ένας γκρεμός που με τραβάει κάτω.

(Music gets tense, vocals with a gritty rasp and heavy emotion)

Μα δεν λυγίζω, ακούς; Δεν προσκυνώ.

Μες στη βραχνάδα μου κρατάω έναν Θεό.

Chorus]

(Full band explosion - Heavy 9/4 Zeibekiko groove with raw power)

Αυτό το τσιγάρο είναι το τελευταίο,

το πίνω για όσα δεν πρόλαβα να κλάψω.

Με μια φωνή που σπάει, σου το λέω,

τον κόσμο αυτόν μπορώ και να τον κάψω!

(Heavy male breath)

Εδώ που όλα σβήνουν στη σιωπή,

ο όρθιος άντρας τη μάχη του την ξέρει,

δεν ζήτησε από κανέναν ανταλλαγή,

μονάχα ένα βαρύ, ζεστό μαχαίρι.

(Minimalist arrangement - Only low piano and soft bouzouki fills)

Μετράω πληγές και φίλους που χαθήκαν,

σε καφενεία σκοτεινά και κρύα,

λέξεις βαριές που ποτέ δεν ειπωθήκαν,

κι έγιναν η dική μου ιστορία.

Το ξέρεις, η ζωή με είχε σημαδέψει,

μα η φωνή μου μένει σαν ατσάλι.

(Full emotional delivery - Commanding baritone with heavy vibrato)

Αυτό το τσιγάρο είναι το τελευταίο,

το πίνω για όσα δεν πρόλαβα να κλάψω!

Με μια φωνή που σπάει, σου το λέω,

τον κόσμο αυτόν μπορώ και να τον κάψω!

Εδώ που όλα σβήνουν στη σιωπή,

ο όρθιος άντρας τη μάχη του την ξέρει,

δεν ζήτησε από κανέναν ανταλλαγή,

μονάχα ένα βαρύ, ζεστό μαχαίρι.

(The beat drops out - Only fading piano chords and a smoky, slow fading voice)

Μονάχα ένα μαχαίρι...

(Sad bouzouki solo plays the final traditional 9/4 phrase, slowly fading out)